ΕΝΔΟΔΑΠΕΔΙΑ ΘΕΡΜΑΝΣΗ

Η ενδοδαπέδια θέρμανση λειτουργεί επιτυχώς στην ηπειρωτική Ευρώπη τα τελευταία 50 χρόνια και οδεύουμε προς την συμπλήρωση 25ετίας από τότε που ξεκίνησε να εφαρμόζεται η θέρμανση δαπέδου στην Ελληνική επικράτεια . Έχουμε φτάσει σήμερα λοιπόν στο σημείο, το σύστημα αυτό της θέρμανσης να έχει γίνει ευρύτερα αποδεκτό. Η θέρμανση δαπέδου με θερμό νερό, είναι αυτή που έχει επικρατήσει με ποσοστό που αγγίζει το 95% στην χώρα μας έναντι άλλων συστημάτων ενδοδαπέδιας θέρμανσης (π.χ. ηλεκτρικής αντίστασης). Η διαδικασία της λειτουργίας της δαπεδοθέρμανσης είναι πολύ απλή και έχει ως εξής : Το θερμό νερό προπαρασκευασμένο στην κατάλληλη θερμοκρασία από κάποια πηγή θερμότητας (π.χ. λεβητοστάσιο, αντλία θερμότητας, ηλιακό συγκρότημα κ.τ.λ.) διαρρέοντας το σύστημα των σωληνώσεων του δαπέδου θερμαίνει το θερμομπετόν, το οποίο θερμοσυσσωρεύει, υψώνει την θερμοκρασία του και θερμαίνει το χώρο. Μια δαπεδοθέρμανση θερμαίνει ένα χώρο κυρίως ακτινοβολώντας θερμοκρασία (65%) και κατά δεύτερο λόγο με μεταφορά (35%).

Η Ενδοδαπέδια θέρμανση λειτουργεί με νερό χαμηλής θερμοκρασίας, από 30°C έως 45°, που κυκλοφορεί σε σωλήνες εγκιβωτισμένους στο δάπεδο. Η θέρμανση διαχέεται ομοιόμορφα στο χώρο μέσω ακτινοβολίας ζεσταίνοντάς τον και προσφέροντας μια αίσθηση θερμικής θαλπωρής, με
χαμηλότερο λειτουργικό κόστος. Η χρήση του δαπέδου σα θερμαντικό σώμα είναι το χαρακτηριστικό που προσδίδει στη δαπεδοθέρμανση τη πλειοψηφία των πλεονεκτημάτων που εμφανίζει. Στην πραγματικότητα, η ενδοδαπέδια θέρμανση αποτελεί ένα διαφορετικό είδος απόδοσης θερμότητας στον χώρο από αυτό που μπορεί να χρησιμοποιείτε ήδη. Κατά την λειτουργία του θερμαντικού σώματος λόγω ακτινοβολίας θερμαίνεται ο αέρας στους 50°C. Το πρόβλημα με αυτό είναι ότι ο καυτός αέρας αυξάνεται και η θερμότητα συσσωρεύεται στο ανώτερο μέρος του χώρου. Έτσι η θερμοκρασία σε ύψος 1.6 m από το δάπεδο που βρίσκεται το κεφάλι η θερμοκρασία είναι 24°C, ενώ στο δάπεδο η θερμοκρασία είναι περίπου 17°C.

Αντίθετα, η αρχή λειτουργίας του ενδοδαπεδίου συστήματος βασίζεται στην ικανότητα που έχει το δάπεδο ως ένα τεράστιο θερμαντικό σώμα με μεγάλη θερμοχωρητικότητα να ακτινοβολεί ομοιόμορφα προς όλες τις κατευθύνσεις του χώρου. Αυτό επιτυγχάνεται με τη ροή ζεστού νερού σε χαμηλή θερμοκρασία κάτω από το τελικό δάπεδο. Έτσι, η θερμοκρασία στο δάπεδο είναι 25°C, ενώ σε ύψος 1.6 m η θερμοκρασία είναι 18 °C. Κατά αυτόν τον τρόπο επιτυγχάνεται ιδανική κατανομή θερμοκρασίας για το ανθρώπινο σώμα, όπως δείχνει το παραπάνω σχήμα.


Πλεονεκτήματα


Πρόκειται για ένα μοντέρνο, υγιεινό, ευέλικτο, μακρόβιο και αρκετά οικονομικό σύστημα κεντρικής θέρμανσης, που προσφέρει την μέγιστη δυνατή άνεση, με πολλά πλεονεκτήματα, όπως τα παρακάτω :


  •     Εξασφαλίζει ομοιόμορφη και υγιεινά κατανεμημένη θερμοκρασία στο χώρο από κάτω προς τα πάνω, καλύπτοντας έτσι την ιδανική συνθήκη θέρμανσης "ζεστά πόδια – κρύο κεφάλι"
  •     Με την χρήση ουσιαστικά ολόκληρου του δαπέδου ως μέσου ακτινοβολίας θερμότητας, επιτυγχάνει άμεση & ομοιόμορφη θέρμανση σε όλη την επιφάνεια του χώρου, χωρίς την παρουσία εστιών με μεγαλύτερη θερμοκρασία, όπως π.χ. οι χώροι κοντά στα θερμαντικά σώματα σε μια συμβατική θέρμανση
  •     Υγιεινότερες συνθήκες δεδομένου ότι πρόκειται για ένα σύστημα χαμηλών θερμοκρασιών (το νερό που κυκλοφορεί στους σωλήνες δεν ξεπερνάει τους 45°C), και δεν προκαλείται το φαινόμενο της «καμένης σκόνης» που συναντάμε σε άλλες μορφές θέρμανσης (και είναι από τις κύριες αιτίες εμφάνισης αλλεργιών) γιατί αποτρέπονται θερμικά ρεύματα αέρα που δημιουργούνται από τα κοινά θερμαντικά με αποτέλεσμα την διατήρηση της υγρασίας του αέρα στο χώρο σε φυσιολογικά επίπεδα
  •     Προσφέρει υψηλή αισθητική στους χώρους που εφαρμόζεται, αφού η απουσία θερμαντικών σωμάτων αφήνει ελεύθερους χώρους για τοποθέτηση επίπλων και γενικά δεν δεσμεύει αρχιτεκτονικά την διακόσμηση και την χρηστικότητα των χώρων. Το σημαντικότερο όμως από αισθητικής πλευράς είναι το γεγονός ότι με την απουσία θερμαντικών σωμάτων αποτρέπονται οι μαυρισμένοι τοίχοι και τα ταβάνια
  •     Συνδυάζεται εύκολα με αυτοματισμούς για την θερμοκρασιακή αυτονομία των χώρων μεταξύ τους (π.χ. διαφορετικό επίπεδο θερμοκρασίας στο καθιστικό από το υπνοδωμάτιο), όπως επίσης και με συγγενικά συστήματα π.χ. την παραγωγή ζεστού νερού χρήσης
  •     Χαμηλό λειτουργικό κόστος διότι για την επίτευξη της επιθυμητής θερμοκρασίας, στην ενδοδαπέδια θέρμανση το νερό προσαγωγής είναι 30οC - 40οC ενώ στα κοινά θερμαντικά σώματα ανέρχεται στους 70οC - 80οC. Αυτή θερμοκρασιακή διαφορά έχει ως αποτέλεσμα, λιγότερες ώρες λειτουργίας του λέβητα και επομένως χαμηλότερη κατανάλωση καυσίμου.

Σύγκριση ενδοδαπέδιας - κλασσικής θέρμανσης


Με την ΕΝΔΟΔΑΠΕΔΙΑ ΘΕΡΜΑΝΣΗ εξαιτίας της ομοιόμορφης κατανομής της θερμότητας, των μηδενικών απωλειών του δαπέδου και της σωστής διαστρωμάτωσης της θερμοκρασίας κατά ύψος, έχουμε τη δυνατότητα να πετύχουμε συνθήκες άνεσης με την θερμοκρασία χώρου χαμηλότερη τουλάχιστον κατά 2°C. Σε συνδυασμό με την χαμηλότερη θερμοκρασία προσαγωγής επιτυγχάνουμε λιγότερες ώρες λειτουργίας του λέβητα, επομένως και χαμηλότερη κατανάλωση καυσίμου. Η οριζόντια και έμμεση θέρμανση του χώρου, λόγω ακτινοβολίας θερμότητας, έχει σαν συνέπεια την επίτευξη της ιδανικής κατανομής της θερμοκρασίας για το ανθρώπινο σώμα (ζεστά πόδια-κρύο κεφάλι).


 

Αυτό επιτυγχάνεται με τη ροή ζεστού νερού σε χαμηλή θερμοκρασία κάτω από το τελικό δάπεδο. Έτσι, η θερμοκρασία στο δάπεδο είναι 25-28°C, ενώ σε ύψος 1.6m, η θερμοκρασία είναι 20°C. Κατ` αυτό τον τρόπο επιτυγχάνεται ιδανική κατανομή θερμοκρασίας για το ανθρώπινο σώμα.


Αντίθετα, κατά την λειτουργία του θερμαντικού σώματος λόγω άμεσης επαφής θερμαίνεται ο αέρας τοπικά στους 50°C και καθώς το φαινόμενο συνεχίζεται, η θερμότητα συσσωρεύεται στα ανώτερα στρώματα του χώρου. Έτσι σε ύψος 1.6m από το δάπεδο που βρίσκεται το κεφάλι, η θερμοκρασία είναι 24°C, ενώ στο δάπεδο η θερμοκρασία είναι περίπου 17°C.